Józef Konstanty Ramotowski ps. "Wawer", z Tykocina

JK Ramotowski - pseudonim (z gr. pseudonymos, dosł. „pod fałszywym imieniem”) "Wawer"

Czasy młodzieńcze.


Akt 16. Tykocin.  Ja Paweł Gułajski ochrzciłem imionami Józef Konstanty syna Wielmożnego Józefa Ramotowskiego i Wielmożnej Józefy z Husarzewskich CL (prawych małżonków). Rodzice chrzestni: Krzysztof Kożyński i Wielmożna Katarzyna Miklaszewska.


Wpis ze skorowidza księgi urodzonych w 1812 r.


 

Józef Konstanty Ramotowski, urodził się w Tykocinie i tu ochrzczono go w kwietniu 1812 r.

Jego ojcem był Wielmożny Pan Józef Ludwik Ramotowski* ur. we wsi Grądy Szlacheckie – pisarz tykocińskich magazynów solnych, a matką Wielmożna Pani Józefa z Husarzewskich z Warki. Ramotowscy mieli samych synów: Aleksandra, Józefa Konstantego, Franciszka Ludwika, Leopolda Pawła i Nikodema Józefa.

 

Przed założeniem rodziny, Józef Ludwik był rządcą w majątku Bożejewo i tam poznał Józefę Husarzewską. Ich małżeństwo było skandalem gdyż panna była nieletnia, dla tego młodzi małżonkowie musieli opuścić Bożejewo i zamieszkali w Tykocinie. W mieście, ich status majątkowy był na tyle dobry, że mogli pozwolić sobie na wysłanie synów do Szkoły Wojewódzkiej w Łomży. Józef Konstanty nie wyróżniał się w szkole pilnością, jak jego brat Aleksander, ale pewnie był zdolniejszy, bo to właśnie jego rodzice wysłali na studia.

 

J K Ramotowski przyjechał do Warszawy jesienią 1830 roku. W listopadzie wybuchło powstanie i młodzieniec zamiast studiować, wziął udział w zdobywaniu Arsenału. Wstąpił do Legii Akademickiej i jako ochotnik znalazł się w 2 Pułku Piechoty Liniowej. Za walkę w bitwie pod Wawrem, został odznaczony Medalem Srebrnym Krzyża Virtuti Militari i awansował na stopień podoficerski**.

 

Zapewne dla tego, w czasie powstania styczniowego 1863, Ramotowski nosił pseudonim „Wawer”. 

 

 

Podpis Wawra na dokumencie z Jeżewa - Zbiór Zygmunta Glogera.

 

Portret "Wawra"

 Dodam jeszcze, że oboje rodzice " Wawra", leżą gdzieś ??? na tykocińskim cmentarzu. 

 




 

 

 

 

 

*Wywodził się od Adama Ramotowskiego, który w roku 1669 był elektorem ziemi łomżyńskiej, a jego wnuk Karol podpisał w 1697, elekcję z ziemią łomżyńską i wiską. 

 

**https://www.portalwrona.com/jzef-k-ramotowski

Młodzieńczą biografię "Wawra", zaczerpnęłam z powyższej strony, gdzie znajduje się cała biografia JK Ramotowskiego, którą opracował pan Janusz Przemysław Ramotowski.


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Faktem jest, że kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było troje Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta: jego ciotka - Józefa Gloger zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta, w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów. Jest tam również pochowany starszy brat Zygmunta - Stanisław Gloger, ur. 29 marca 1838 w Zambrzycach Królach.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocin...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej