Rozalia i Karol Gross, aptekarzowie z Tykocina




W Kolumbarium - najstarszym zabytku z 1841 roku, pochowana jest Rozalia Gross. Poświęcone jej epitafium jest mocno nieczytelne. Podjęłam się odczytania inskrypcji.

Kolumbarium odnowione.

Przed renowacją

Po renowacji.

***

Opis zabytku w białostockim NID.


Z aktu zgonu dowiemy się wszystkiego, czego nie ma lub zatarte jest na kamieniu.


Działo się w Mieście Tykocinie, dnia 18 marca 1841 roku o godzinie ósmej z rana. Stawił się Jegomość Pan Karol Gross Aptekarz lat 41 i Jegomość Pan Fryderyk Otto Burmistrz Miasta Tykocina lat 49 liczący, obadwaj w Tykocinie zamieszkali i oświadczyli, że w dniu dzisiejszym o godzinie 4 z rana umarła Jejmość Pani Rozalia Gross, żona stawającego, w Tykocinie zamieszkała, lat 33 licząca. Córka niegdyś Jana i Zofii Małżonków Szajbów obywateli z Miasta Białegostoku w Państwie Rosyjskim. Zostawiwszy po sobie owdowiałego męża wyżej wspomnianego Karola Grossa…

Akt podpisał:  Karol Gross właściciel Apteki i Fryderyk Otto.

 

 ***

Rozalia urodziła się w Białymstoku w roku 1808, w rodzinie sławetnych Jana i Zofii z Sawickich, małżonków Szajbo. Imiona dwóch synów i córki Rozalii, widnieją w akcie zgonu ich ojca Jana, zmarłego w roku 1827.

Akt zgonu Jana Szajbo syna Krzysztofa.

 

W roku 1827,  Rozalia była jeszcze panną, ale wkrótce (?) wyszła za mąż, za aptekarza z Tykocina, Karola Grossa. Był on synem mieszczanina z Bielska Podlaskiego i tam się urodził w 1800 roku. W roku 1824, ukończył farmację na wydziale lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego.

 



 


 ***

 

Ich małżeństwo trwało mniej-więcej dekadę. Rozalia zmarła młodo, a 8 lat starszy Karol żył dalej i w 1855 roku był nadal aptekarzem w Tykocinie. Jego nazwisko wymienia, między wybitniejszymi mieszczanami, ks. Antoni Kochański w książce " 526 lat dziejów miasta Tykocina...".


 

 ***

Miejsce spoczynku Rozalii Gross zachowało się do dzisiaj, ale jej męża nie. Ślad po obojgu, zachował się na tablicy, którą Karol poświęcił Rozalii. Teraz bez trudu, mogę jej treść odczytać.

 

CIENIOM  Ś.P. ROZALII

Z  SZAYBÓW - GROSS LAT

32 LICZĄCEJ W DNIU

18 MARCA 1841 ROKU

ZMARŁEJ

STROSKANY MĄŻ STAWIAJĄC

TEN POMNIK   ŁASKAWYCH

CHRZEŚCIJAN O POZDROWIENIE

ANIELSKIE UPRASZA.

 


 

 

Źródła:

http://www.sejm-wielki.pl/studenci_UW.php

https://steamalmanac.pl/lista-lekarzy-i-aptekarzy-w-krolestwie-polskim-oraz-chirurgow-felczerow-i-akuszerek-na-rok-1839/

 



Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Faktem jest, że kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było troje Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta: jego ciotka - Józefa Gloger zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta, w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów. Jest tam również pochowany starszy brat Zygmunta - Stanisław Gloger, ur. 29 marca 1838 w Zambrzycach Królach.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocin...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej