Jan Stonkus doktor medycyny w Tykocinie, mąż Marii Elżbiety Toczyłowskiej z Pentowa

 

Sala operacyjna wydziału lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego w szpitalu dzieciątka Jezus.


Jan Stonkus, urodził się w 1870 r. i sądząc z nazwiska był Litwinem z Wilna?

 

***

14 grudnia 1895 roku, otrzymał tytuł lekarza na (Cesarskim) Uniwersytecie Warszawskim, i to : „cum eximia laude”, fakt ten ogłosiło warszawskie "Słowo".

 



 

Na początku swojej lekarskiej kariery praktykował w Tykocinie. W roku 1900-ym,  leczył Michalinę Glogerową. W 1902 świadkował Skiwskiemu, a w 1903, sam brał ślub z tykocinianką Marią Elżbietą Toczyłowską. Jednak wbrew odwiecznej tradycji, ich ślub odbył się w Wilnie. 

 

 

Jego małżonka to córka Jana Toczyłowskiego i Marianny Wysockiej  z Tykocina.


30 lipca/12 sierpnia 1903 r. w wileńskim parafialnym kościele Św. Jana, ks. prałat Bajko, na podstawie zezwolenia rektora kościoła w Tykocinie z 11 sierpnia br. Nr 37. (pobłogosławił małżeństwo) doktora Jana Hipolita Stonkusa  lat 33, syna Klemensa i Grasyldy z Szlimów, ze szlachcianką Marianną Elżbietą Toczyłowską lat 23, córką Jana i Marianny z Wysockich, obydwoje parafian tykocińskich…

Dla czego ślub odbył się w Wilnie, jeżeli oboje byli parafianami tykocińskimi? Narzeczona urodziła się i mieszkała w Tykocinie, tak jak jej matka Marianna z Wysockich Toczyłowska - córka Grzegorza i Marianny z Maliszewskich, dziedziców części szlacheckiej w Tykocinie.

 


 ***

 

Co się działo potem w życiu doktora Stonkusa? Znalazłam kilka tropów, ale stawiam przy nich same znaki zapytania.


Dla czego w 1906, jest wymieniony w prasie jako przyjezdny do Wilna?



 

Czy to dr. Jan Stonkus, był dyrektorem kliniki w Wilnie w 1942 r., czy może już jego syn Stanisław?

 

Z indeksu osobowego książki "Fakir" Tomasza Balbusa, opisującego II WŚ.

 


 

Czy chirurg Stanisław Stonkus, to syn Jana?

 



 

 

Może w Tykocinie jest (jeszcze) ktoś, kto zna odpowiedzi na te pytania?

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było czworo Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta. Jako pierwszy spoczął tu starszy brat Zygmunta 13-letni Stanisław - zmarły w roku 1851 w Łomży, jego ciotka - Józefa Gloger - zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta i w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów Glogerowej.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocinie, 30 stycznia...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej