List Jana Glogera - Jeżewio 1868 r.

 

Jan Gloger do Juliana Bartoszewicza
Rękopis: AP w Łodzi, zesp. Archiwum Rodziny Bartoszewiczów, sygn. 1338

 

 Jeżewo, 28 października 1868 r.

 

 Szanowny Panie Dobrodzieju!

Zygmunt w prędkim czasie po odebraniu uprzejmego Jego listu, miał jechać do Warszawy i dlatego nie odpowiedzieliśmy na Pańskie pismo, bo odpowiedź żywe słowo miało zastąpić; trudności paszportowe dopiero w tych dniach dały się usunąć, odjeżdża więc, a ja uważam sobie za święty obowiązek przesłać przez niego te kilka wyjaśnień. Nie chcę ściągnąć na siebie cienia Jego sądu, że dla zwyczaju posługuję się grzecznościami, jednak pomimo tego nie mogę przenieść sobie, abym Mu nie wyraził, że czas spędzony przez Niego w naszym domu do najprzyjemniejszych chwil w życiu naszym zaliczony. Nie będę wyliczał wielu do tego powodów, aby nie zaczepić Jego drażliwości, wspomnę tylko, że nic dorównać nie mogło naszej przyjemności, kiedy mogliśmy przypuszczać, że Kochany Pan, w naszym skromnym ustroniu oddychając świeżym powietrzem wiejskim, mógł choć cokolwiek pokrzepić siły bez ustanku zwątlone w zaduchu miejskim pracą literacką na polu ojczystym. Oprócz tego małaż to jest w nieszczęściu pociecha, kiedy można z Nim, co prawdziwie czuć umie, myślą się podzielić i serce sercu otworzyć. Nie wiadomo jaka przyszłość nam naznaczona, jeżeli jednak Bóg dozwoli doczekać znów letniego słońca i orzeźwiających wiejską rosą wieczorów, a jakże byśmy pragnęli znowu w naszym gronku zobaczyć Kochanego Pana i odnowić miłe gawędki, które Jego pobyt krótki w Jeżewie w roku bieżącym tyle nam uprzyjemnił. Życie krótkie i niewiele warte, chwile z przyjaciółmi spędzone jedyną jego są ozdobą, proszę nam to obiecać i przyjąć do serca to, co z serca płynie. Załączam czułe wyrazy od moich kobiet. Tyle pragnę w dobrym zdrowiu i z wesołą myślą Go zobaczyć, ile Go poważam i szanuję.

J. Gloger

 

Julian Bartoszewicz ( 1821-1870 ) polski historyk, encyklopedysta oraz slawista.