Szczęście małżeńskie Zygmunta - Jeżewo 1883 r.
Zygmunt Gloger do Adolfa Pawińskiego
Rękopis: BJ Rkp. 7834 IV
Jeżewo, 21 maja 1883 r.
Szanowny Panie Profesorze!
Proszę nie sądzić, że zapomniałem o obietnicy odwiedzenia Jeżewa, którą Szanowny Pan mi uczynił. Dla mnie w cichym ustroniu Podlasia, zagrzebanego w pracach rozmaitego rodzaju, uroczyste święto stanowią odwiedziny ludzi pokrewnych duchem i dążnościami, a przodujących nauką. Toteż często goniłem myślą za spełnieniem onej obietnicy i dziś, gdy wiosna zazieleniła i rozweseliła świat Boży, mam nadzieję, że słowo stanie się czynem. Ja ożeniwszy się i dostawszy pod strzechę moją prawdziwego anioła, szczęśliwy pod tym względem nad wyraz, siedzę prawie ciągle w domu i tylko w dniu 28 maja mam być w Łomży, a następnie w dniu 15 czerwca, wyjeżdżam z żoną na dwa tygodnie do jej rodziców na Litwę. Przez lipiec znowu będę pozostawał ciągle w Jeżewie i tylko może na parę dni wybiorę się do Warszawy. Jeżeli szanowny Pan raczy mnie odwiedzić, za co wdzięczny byłbym Mu serdecznie, to proszę Koleją Petersburską, pociągiem dziennym (wychodzącym rano z Warszawy) przybyć do Białegostoku, skąd do Jeżewa po wybornej drodze szosowej wiorst 25, czyli jazdy godzin 2½... Z głębokim szacunkiem i prawdziwą przyjaźnią pozostaje sługa Wasz
Zygmunt Gloger

Komentarze
Prześlij komentarz