Zaręczyny Zygmunta z Aleksandrą - Jeżewo 1883 r.



 

Zygmunt Gloger do Tymoteusza Łuniewskiego
Rękopis: zbiory p. Magdaleny Zawidzkiej-Kwiatkowskiej

Jeżewo, 14 stycznia 1883 r.

Kochany Tymoteuszu!


Z panną Aleksandrą Jelską jestem już po zaręczynach, a na święty Józef, ślub został naznaczony. Że się zwinąłem prawdziwie po staropolsku i gracko, tego mi nawet wróg największy nie zaprzeczy. Prawda, że dziewczyna przystojna, rozumna, dobra jak anioł i poczciwie, a skromnie wychowana, więc namyślać się nie było czego, tylko upaść do nóg i poprosić o rączkę. Po bytności pana Aleksandra Jelskiego na naszej wilii, trzeba było wywzajemnić się i pojechać do Zamościa na kucię. A w dniu, w którym pisałeś list do mnie, właśnie kilkadziesiąt osób zaproszonych z sąsiedztwa piło zdrowie narzeczonych i zaręczonych. Powróciwszy wczoraj do domu, zastałem Twój list, w którym podane szczegóły wszystkie są jak najprawdziwsze. Za ten prawdziwy dowód przyjaźni serdecznie dziękuję i pragnąłbym się z duszy i serca wywdzięczyć. Nie ustąpię, kochany Tymoteuszu, tylko musisz odwiedzić nas w dniu 16 maja na imieniny mego ojca. Ja zaproszę wszystkie panny z okolicy i będę Ciebie swatał, jeżeli notabene pierwej sam siebie nie wyswatasz, czego Ci z głębi swojej duszy życzę. Tylko dzień 16 maja zapisz zaraz białą kredą w kominie, żeby z pamięci nie wyszedł. Załączając od rodziców moich ukłony, ściskam Cię serdecznie.


Twój Zygmunt

 

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było czworo Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta. Jako pierwszy spoczął tu starszy brat Zygmunta 13-letni Stanisław - zmarły w roku 1851 w Łomży, jego ciotka - Józefa Gloger - zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta i w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów Glogerowej.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocinie, 30 stycznia...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej