Zygmunt pisze o ożenku i urządzaniu archiwum w Jeżewie - 1880 r.

Zygmunt Gloger do Tymoteusza Łuniewskiego
Rękopis: AGAD, zesp. Archiwum Łuniewskich, sygn. 14

 

Warszawa, 6 stycznia 1880 r.

 

Kochany Tymoteuszu!

Przyjeżdżając z Krakowa do Jeżewa, mam miły obowiązek donieść Ci jako jednemu z serdeczniejszych moich przyjaciół, że porzucam stan kawalerski i w kwietniu zaprzęgam się do jarzma małżeńskiego. Nadzieję przyszłego szczęścia zawdzięczam Kraszewskiemu i mam pisać do niego z podziękowaniem za to, że ściągnąwszy mnie do Krakowa, dał mi sposobność poznania panny Róży Gorczyńskiej, młodej, milutkiej, ładnej i zacnej dziedziczki Stryszowa, położonego 6 mil od Krakowa, z którą już jestem po zaręczynach, a gdyby nie ten przeklęty tak krótki karnawał, jeszcze przed postem połączyłbym się związkiem małżeńskim. O radości, którą sprawiłem moim Rodzicom, nie masz pojęcia, tylko z matką panny jeszcze się przekomarzam, bo pragnie abym stale zamieszkał w Galicji, czego sobie nie życzę. Ale to wszystko da się pogodzić tam, gdzie dwoje serc ciąży ku sobie tajemniczą siłą przyrodzonego grzesznej naturze ludzkiej magnetyzmu. Teraz jadę do domu na 2 tygodnie, bo i paszport kupiecki wieloprzejazdowy mam sobie wyrobić i przygotowania w domu rozpocząć... Ściskam Cię serdecznie Twój szczery przyjaciel Zygmunt.

 

 

Zygmunt Gloger do Tymoteusza Łuniewskiego
Rękopis: Ossol., Rps. 13134/III

Jeżewo, 15 maja 1880 r.

Kochany Tymoteuszu!

Za pamięć i życzenia najserdeczniej dziękuję – wiem, że pochodzą od Przyjaciela, który całą duszą życzy mi jak najlepiej... Ożenienie moje kto wie, czy się niestety nie rozchwieje. Warunku przeniesienia się do Galicji i zamieszkania w majątku żony, z jej matką, stanowczo nie przyjąłem. Dla szczęścia własnego, żony, rodziców moich, a nawet samej Gorczyńskiej, przyjąć nie mogłem. Mając własny majątek, stanowisko zdobyte, dom i środki do jego utrzymania, niepodobieństwem było dla mnie, wyrzekać się tego wszystkiego, iść na fartuszek żony, pod pantofel jej matki, kobiety wprawdzie prawej, ale dziwnie despotycznej, energicznej i nerwowej, przyzwyczajonej do rządzenia i szorstko obchodzącej się ze wszystkimi w domu, a nawet z córką. Miałbym więcej w tej kwestii do pomówienia, ale rozpisywać się dłużej nie mogę, tym bardziej, że cieszę się nadzieją Twoich miłych odwiedzin i z tą myślą ściskam Cię serdecznie.

Twój Zygmunt

 

Ps. W murowanym folwarcznym domu, który na jesieni postawiłem, urządzam obecnie obszerne i zabezpieczone poniekąd archiwum, aby tam od myszy i szczurów papiery ocalać.