Janka wraca z Francji i zostaje gospodynią w Jeżewie - 1900 r.
Rękopis: zbiory p. Magdaleny Zawidzkiej-Kwiatkowskiej
Jeżewo, 28 stycznia 1900 r.
Kochany Tateńku!
Przez pana Moetza, który dziś jedzie do Warszawy i sam zaofiarował się bardzo uprzejmie, że weźmie nawet i duży pakunek, posyłamy Tateńkowi, walizkę z bielizną czystą oraz pieczenią i polędwicą wędzoną, a może jeszcze trochę masła, jeżeli przyniesie baba. Załączam też parę książek dla panny Zofii, o pożyczenie których ta ostatnia usilnie mię prosiła. Niech jej Stach zaraz odniesie. Pan Moetz w tym tygodniu znów będzie w Jeżewie, więc niech Tateńko będzie tak dobry i przyśle brudną bieliznę oraz klucz od gabinetu. Babcia zdrowa i Ciocia także, a ja jak zwykle mam się doskonale. Był tu pan Godlewski, pytał mię, kiedy Tatuś wróci i rozwodził żale, że mu dużo kartofli zmarzło w kopcu, bo nie były dobrze okryte. W Jeńkach byłam z ciocią i zastałam jeszcze Leońcię*; w Stelmachowie, byłam tylko u babci, bo oboje hrabstwo leżą chorzy na katar od dwóch tygodni. Jutro, to jest w niedzielę, pojadę do kościoła, zabiorę po drodze babcię Antosię* i przywiozę do nas na parę dni. Niech się obie babcie nagadają i nacieszą wzajemnie do woli. Ja czytam i uczę się; myślę często o moim drogim Tateńku, kiedy do nas przyjedzie i czy prędko? Babcia pieniądze otrzymała i dziękuje za nie bardzo. Cieśla dach już nakrył płatami, w poniedziałek dokończy łatać na nim dziury. Tymczasem kończę, całując rączki Tateńka i resztę gawędki do rychłego pozostawiając widzenia.
Kochająca córka Janka
*Leonia Rostworowska (1870-1948), córka Romana i Marii z Glogerów, późniejsza żona profesora fizyki na uniwersytecie we Fryburgu szwajcarskim i ambasadora RP w Watykanie Józefa Wierusz-Kowalskiego.
**Antonina Listowska, córka Marianny z Dobrzynieckich Listowskiej (siostry Agnieszki), tym samym siostra cioteczna Michaliny Glogerowej.
Komentarze
Prześlij komentarz