Kłopoty z dzierżawcą i inne interesy w 1900 r.

 


Zygmunt Gloger do Tymoteusza Łuniewskiego
Rękopis: Ossol., Rps. 13134/III


Warszawa, 13 marca 1900 r.

 


Mój drogi Tymoteuszu!

 

W dniu 15 bm. jadę do domu odwiedzić chorą matkę, a zarazem powiozę dla dzieci nową nauczycielkę. Zabawię w Jeżewie przez sobotę i niedzielę, a w nocy z niedzieli na poniedziałek, powracając pociągiem rannym, dojadę tylko do Łochowa aby stamtąd odwiedzić Wasze progi. Oprócz pragnień odwiedzenia drogich Państwa, mam do pomówienia w ważnym interesie z Tobą, w kwestii mego dzierżawcy. Ma być między nami sąd polubowny, choć kwestie stawiane przez Godlewskiego są tak dziecinne, że skompromitują go fatalnie. Są właściwie tylko przyczepkami dla obniżenia dzierżawy. Np. powiada, że reperacja młocarni i sieczkarni, będących moją własnością, powinny do mnie, a nie do niego należeć. W gruncie rzeczy nie jest to człowiek bardzo zły, ale okropny śledziennik, pedant i przyczepski. Zawiłego nic nie ma i w parę godzin wszystko da się załatwić. Chciałem, żeby było 3 osoby w sądzie, on widząc to moje życzenie, chce 5. Zgadzam się i na to, bo w takim razie pragnę zaprosić oprócz Ciebie i Tadeusza Kowalskiego, który tę propozycję z radością już przyjął, bo od lat kilku wybiera się do Jeżewa. Ale o tym wyborze osób rzecz, do czasu zachowaj przy sobie. Gdybyś nie mógł w poniedziałek być w domu, to zaraz po otrzymaniu tego listu zatelegrafuj przez Tykocin do Jeżewa, tylko jeżeli w niedzielę, to rano, bo inaczej nie otrzymałbym przed wieczorem depeszy, wyjadę zaś w każdym razie wieczorem i już powróciłbym prosto do Warszawy. 

Damiana Pozn. nie radzę brać. Nie ukradnie, ale przepartaczy i zaniedba, chyba że będziesz cały rok chodził mu po piętach, co z człowiekiem inteligentnym jest bardzo przykrym. Wiem o doskonałym rządcy i dobrym interesie kupna kamienic, ale to przy widzeniu.

Twój najszczerszy przyjaciel Zygmunt

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było czworo Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta. Jako pierwszy spoczął tu starszy brat Zygmunta 13-letni Stanisław - zmarły w roku 1851 w Łomży, jego ciotka - Józefa Gloger - zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta i w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów Glogerowej.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocinie, 30 stycznia...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej