Listy Michaliny do Wersalu, po śmierci synowej - Jeżewo 1899 r.


 

Michalina Gloger do przełożonej szkoły w Wersalu i Janiny Gloger
Rękopis: zbiory p. Magdaleny Zawidzkiej-Kwiatkowskiej

 

[Jeżewo], 18 kwietnia 1899 r.

 

 

Wielebna Matko!!

 

Nieznana Wam… ale znam Wasze serce i szlachetną Duszę, jestem babką naszej ukochanej Janiny Gloger, teraz osieroconej przez matkę, którą kochałam dla jej zacnych przymiotów duszy jak rodzone dziecko. W moim osiemdziesiątym ósmym roku życia za wielki cios przygnębił moje siły. Matko Wielebna! nie wiem, czy potrafię wyrazić moją myśl… czego żądam… zwracam się do Was, Wielebnej Matki, do Waszych serc miłosierdzia, przygotujcie sierotę Janinę do odebrania mego listu do niej, którego tu załączam, niech się nie znajdzie samotna wśród takiego ciosu, przytul ją, Duszo Pobożna, do swojego serca. Stojąc nad grobem, sama przy niej być nie mogę, tylko krzepi mnie nadzieja w Bogu, że jeszcze Ją zobaczę, jak za trzy miesiące przyjedzie do nas. Będzie to wielkie ukojenie dla biednego ojca, a mego syna Zygmunta. On tylko żył i pracował dla nich. Daruj Szlachetna, Czcigodna, Wielebna Matko, że dalej pisać nie mogę, powinnam się ukorzyć przed wyrokiem Boga, modlę się.

***

Janinko, Drogie dziecko, ty kochasz swego ojca i braciszka, bądź mężna, żeby jeszcze nie powiększać żalu, ojciec bardzo niespokojny o Ciebie, teraz widzę jak on mocno, serdecznie kocha Ciebie. Ty na teraz zostałaś całą jego pociechą, bądź mężna w cierpieniach, bądź niekiedy pokorna, uległa w dopuszczeniach Boskich, a my nie powinniśmy zgłębiać wyroków Boga, tylko głęboko wierzyć w Jego miłosierdzie. On zasmuca, On pociesza, błogosławi tym, co z pokorą przyjmują Jego wolę, panuj nad sobą, drogie dziecko, a przez to przyniesiesz ulgę zbolałemu sercu twego ojca. On kocha was, a ciebie nad wyraz jako starsze. Żebyś się zbytecznie nie zapamiętywała, pisuj często do ojca, zapytuj o zdrowie, to będzie cała jego osłoda. Ojciec przyjedzie ze Stasiem  tego miesiąca. Staś ma 2 tygodnie, takie dali wakacje teraz studentom na ruską Wielkanoc.
O, jakże bym przybliżyła twój przyjazd! A to jeszcze 3 miesiące.

 

 

 

 


Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było czworo Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta. Jako pierwszy spoczął tu starszy brat Zygmunta 13-letni Stanisław - zmarły w roku 1851 w Łomży, jego ciotka - Józefa Gloger - zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta i w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów Glogerowej.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocinie, 30 stycznia...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej