Może kochana Ciocia usmaży nam śmietankowych cukierków - 1903 r.


Janina Gloger do Michaliny Gloger
Rękopis: zbiory p. Magdaleny Zawidzkiej-Kwiatkowskiej



Warszawa, 30 kwietnia 1903 r.

 


Droga moja Babciu,


Dziś dopiero mam czas do kochanej Babci napisać obszernie, gdyż po przyjeździe wpadłam tu w ogromny wir zajęć i ani sposobu nie było zabrać się do dłuższego pisania, a krótko pisać nie chciałam, bo mam kochanej Babci dużo do powiedzenia... My we troje jesteśmy zdrowi. Ojciec na św. Stanisław będzie w Jeżewie, proszę drogą Babciunię o przysłanie nam jaj i masła, a także dużo, dużo fijołków, ile tylko dziewczyny dadzą rady uzbierać. Może czeremcha już kwitnie, to proszę również przysłać gałązek kwitnących. Zostawiłam w domu taki drewniany kabłąk z hakiem drucianym, który służy do wieszania paltota. Ciotka wie, jak to wygląda, wisi to w środkowej sieni na szeregach. Jest mi to koniecznie potrzebne i proszę przysłać przez ojca, bo jak się na tym nie wiesza, to się palto niszczy. Może też ciocia będzie tak dobra i poszuka w stoliku, co stoi tam, gdzie kiedyś zegar wisiał w Babci pokoju, niech Ciocia odsunie szufladkę i na brzegu znajdzie futerał, a w środku moje niebieskie okulary, co je kiedyś nosiłam, jak byłam mała, są mi teraz potrzebne, więc proszę je przysłać koniecznie przez Ojca. Może też kochana Ciocia usmaży nam śmietankowych cukierków – my tu przecie nigdy cukierków nie kupujemy, a czasem tak się chce zjeść co słodkiego, a tu nie ma, te śmietankowe cukierki są doskonałe i prosimy oboje ze Stasiem o takie same, jak były ostatnią razą w domu. Muszę już iść na lekcję. Rączki Babci i Cioci całuję.


Kochająca wnuczka Janka

 

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było czworo Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta. Jako pierwszy spoczął tu starszy brat Zygmunta 13-letni Stanisław - zmarły w roku 1851 w Łomży, jego ciotka - Józefa Gloger - zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta i w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów Glogerowej.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocinie, 30 stycznia...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej