Babciuni musi być smutno, w te długie wieczory jesienne - listopad 1904 r.

 

Janina Gloger do Michaliny Gloger

Rękopis: zbiory p. Magdaleny Zawidzkiej-Kwiatkowskiej

 

 

Warszawa, sobota 12 listopada 1904 r.

 

Najdroższa moja Babciu,

Bardzo jestem niespokojna o zdrowie drogiej Babunieczki – czy po tym upadnięciu noga już nie boli? U nas wszystko dobrze. Wszyscy jesteśmy zdrowi. Ojciec w poniedziałek jedzie do Krakowa i do Lwowa. Bardzo się cieszę z tej podróży Ojca, bo to dla niego pewna rozrywka w Jego ciężkiej, umysłowej pracy, a przy tym i przyjemność. Wyobrażam sobie, jak Babciuni musi być smutno w te długie wieczory jesienne. My tu ciągle używamy różnych rozrywek. Byliśmy wszyscy w cyrku i na dwóch koncertach. Pomimo tego dość urozmaiconego życia bardzo mi tęskno do drogiej Babci i ciągle myślę o świętach Bożego Narodzenia, mam bowiem zamiar przyjechać do Jeżewa na całe trzy tygodnie… Natomiast mam do Babciuni wielką prośbę: oto proszę bardzo zaraz posłać Müllerowej do Tykocina, 10 butelek piwa. Ja jej pocztą wysyłam robotę, a jak nie dostanie piwa, to mi na czas roboty nie wykończy, a jest mi ona bardzo pilno potrzebna, więc trzeba babę piwem zachęcić do pośpiechu w robocie. Jak zdrowie wuja Gustawa*?

 

Rączki Babci i Cioci całuję najserdeczniej i pozostaję zawsze kochająca i oddana, wnuczka Janina. Ojciec i Staś zasyłają ucałowania rączek obu Paniom.

 

 

 *Gustaw Jaczyński, umarł w Białymstoku, 26 grudnia 1904 r.

 

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Kto spoczywa w kaplicy grobowej Glogerów?

Obraz
  Kaplicę wybudował w 1885 roku Zygmunt Gloger. Jednak już wcześniej w Tykocinie pochowanych było czworo Glogerów. Byli to najbliżsi krewni Zygmunta. Jako pierwszy spoczął tu starszy brat Zygmunta 13-letni Stanisław - zmarły w roku 1851 w Łomży, jego ciotka - Józefa Gloger - zmarła w 1883, ojciec - Jan Gloger w 1884 i druga córka Zygmunta i Aleksandry (martwo urodzona w 1884). Dopiero w 1885, nad ich pochówkami stanęła neogotycka kaplica.    W późniejszych latach pojawiły się tam doczesne szczątki: w 1899 - Aleksandry z Jelskich Glogerowej - żony Zygmunta i w 1905 jego matki - Michaliny z Wojnów Glogerowej.   Michalina z Wojnów Glogerowa, pod koniec życia, w Jeżewie? Podczas indeksowania ksiąg parafii tykocińskiej, znalazłam akty zgonu: ciotki, ojca i drugiej córki Zygmunta Glogera, o której istnieniu, do tej chwili, nikt nie wiedział. Teraz przedstawiam skany tych aktów oraz ich tłumaczenie z j. rosyjskiego.    Działo się w Tykocinie, 30 stycznia...
Czytaj więcej

Niemirowie, Dziekońscy i Mossakowscy z zachowanych w Tykocinie pomników

Obraz
Po śmierci Izabeli Branickiej w 1808, dobra tykocińskie odziedziczyli Potoccy. Majątek był już zadłużony, a nowi właściciele zadłużyli go jeszcze bardziej. Tak, że w latach 20 – tych zaczęto dzierżawić jego ziemie i stopniowo sprzedawać. W ten sposób, folwarki Dobki i Lipniki stały się własnością sędziego Antoniego Dorffa . Julian Feliks Niemira syn Mikołaja i Izabeli z Czaplewskich.   Po śmierci sędziego Dorffa w 1835, sprzedano Lipniki Feliksowi i Paulinie Niemirom . To oni przygarnęli do swego domu   krewną, Emilię z Niemirów. Wydali ją w 1860 za Onufrego Dziekońskiego , plenipotenta Stelmachowa (Stelmachowo do 1870 było własnością Rostworowskich).   Fr. aktu małżeństwa Emilii z Onufrym Dziekońskim. Paulina z domu Reynszyssel - Niemira.   Po śmierci Pauliny Niemiry w 1895, folwark Dobki odziedziczyła Emilia Dziekońska i jej mąż Onufry. Dziekońscy mieli córkę Marię , urodzoną w 1861, a zmarłą w 1881 r. Płyta nagrobna Dziekońskich, z odbijającą się w niej fig...
Czytaj więcej

Pomnik Ludwiki Grodzkiej

Obraz
    Działo się w mieście Tykocinie, dnia 23 września 1902 roku,   o godzinie 2 po południu.   Stawił się Kazimierz Dziekoński obywatel lat 34 i Wincenty Falkowski sekretarz hipoteczny lat 60, obaj zamieszkali w Tykocinie i oświadczyli, że wczoraj o 7 rano zmarła Ludwika Grodzka wdowa po Kazimierzu Grodzkim, w Tykocinie zamieszkała, 85 lat mająca córka nie żyjących już Antoniego Zdrodowskiego i matki niepamiętnej, urodzona w Warszawie… A to fragment aktu małżeństwa Grodzkich, a w nim coś więcej o nich:   
Czytaj więcej